Η συμφωνία που υπέγραψαν τον περασμένο μήνα η Τουρκία και η κυβέρνηση της Λιβύης, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, όχι μόνο από την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και το Ισραήλ.
Ερντογάν και Σάρατζ έδωσαν τα χέρια και υπέγραψαν μια διευρυμένη συμφωνία για στρατιωτικά ζητήματα και ζητήματα ασφαλείας καθώς και ένα μνημόνιο για τα θαλάσσια σύνορα. Το τελευταίο είναι, κυρίως, εκείνο που προκάλεσε τη θύελλα αντιδράσεων, καθώς η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευθεί την ανατολική Μεσόγειο έως τη Λιβύη, “σβήνοντας” από τον χάρτη την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα ελληνικών νησιών. Ειδικότερα, πλήττονται Καστελόριζο και Κρήτη που για τους Τούρκους, πλέον δεν υπάρχουν καν.
Μπορεί η εξέλιξη να ήταν αναμενόμενη αλλά φαίνεται ότι φτάνει η μεγάλη ώρα που το Μαξίμου και το ΥΠΕΘΑ θα κληθούν να λάβουν την κρίσιμη απόφαση μόλις τα τουρκικά γεωτρύπανα τολμήσουν να τρυπήσουν στην ελληνική επικράτεια. Θα τους βυθίσουν ή θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια για ακόμη μία φορά;